Udruženje za bolji Vršac

Ciljevi

• Kreiranje lokalne inovativnije praktične politike zapošljavanja u opštini Vršac.
• Uspostavljanje preduslova za promociju i afirmaciju novih veština i poslova,
• Uspostavljanje preduslova za razvoj neformalnog doživotnog obrazovanje nezaposlenih i zaposlenih građana u opštini Vršac
• Uspostavljanje lokalne banke znanja i veština

Centar za razvoj novih veština i poslova osniva se radi uspostavljanja inovativnijeg i kreativnog lokalnog tržišta rada zasnovanog na znanju i novim veštinama koja su potrebna za poslovanje i razvoj lokalne farmaceutske industrije, poljoprivrede, industrije hrane, turističke industrije, industrije alternetivnih izvora energije, edukativne i kulturne industrije i industrije usluga u opštini Vršac

Znanje osnovni razvojni potencijal savremenih gradova i opština

Danas konstantno učenje postaje jedan od najvažnijih oblika upravljanja karijerom stanovnika gradova i lokalnih samouprava.

Savremeni gradovi, opštine i poslodavci sve više novac, vreme, informacije, energiju posvećuju učenju i stalnom usavršavanju sugrađana i zaposlenih.

Lokalne vlasti i lokalni poslodavci sve više shvataju da je konstantno učenje jedan od najefikasnijih načina ostvarivanja konkurentske prednosti gradova i opština i sticanje poverenja potrošača.

Investicija u učenje postaje ključni pokazatelj razumevanja onog što se događa u savremenom poslovanju i konkurenciji.

Znanje postaje vrlo važan kapital u daljem razvoju pojedinca, lokalne samouprave i lokalnih kompanija.

Gradovi i opštine "koje uče" su svesne da samo svakodnevno kreiranje, sticanje i raspodela znanja na svojoj teritoriji može da utiče na promenu ponašanja svih svojih građana.

Primenom novih znanja, iskustava i veština uspešno se identifikuju i rešavaju problemi koji se javljaju u procesu implementacije lokalnih planova održivog razvoja .

Za razliku od hijerarhijske ili vertikalne organizovane lokalne vlasti, koja za cilj ima efikasnost, lokalne samouprave "koje uče" su okrenuta ka rešavanju problema, a u proces rešavanja uključuju sve zainteresovane građane.

U prostorijama stranke G17 Plus održana je konferencija za medije na kojoj je predstavljeno novo povereništvo opštinske organizacije Ujedinjenih Regiona Srbije na lokalnom nivou.

Na mesto poverenika postavljen je Nenad Đorđević, koji je prethodne 3 godine vodio omladinsku mrežu G17 Plus. On je prisutnim novinarima predstavio svoje najbliže saradnike i izložio osnovne principe za koje se zalažu Ujedinjeni regioni Srbije.

-Osnovni princip za princip za koji se zalažu Ujedinjeni regioni jeste decentralizacija koja treba da omogući: jačanje gradova i opština, direktan izbor gradonačelnika/ predsednika opštine i predsednika mesnih zajednica, izdvajanje 5% od gradskog i opštinskog budžeta za mesne zajednice, rekao je Đorđević.

Đorđević je podsetio  da su se Ujedinjeni regioni Srbije prošle godine izborili za izmenu Zakona o finansiranju lokalne samouprave što podrazumeva da 80% od poreza na zarade ostane u gradu u kome se plata zaradi.

-Više od 1.200 Vrščana podržalo je svojim potpisom peticiju za izmenu ovog Zakona, zbog čega smo vrlo ponosni jer je to dokaz da dobre ideje imaju podršku žitelja naše opštine, bez obzira na njihovo političko opredeljenje naglasio je Đorđević i dodao - Vršačka opština je, prema Uredbi Vlade RS o uslovima i načinu privlačenja direktnih investicija, svrstana u kategoriju područja od posebnog interesa zbog stope nezaposlenosti veće od 20% i velikog privrednog zastoja.

Privredni razvoj i zapošljavanje osnovni su ciljevi ekonomskog programa URS-a koji ima tri ključne tačke:poreska reforma i podrška malim i srednjim preduzećima, intenzivniji i ravnomerniji razvoj saobraćajne infrastrukture i smanjenje birokratije.

Jedan od najznačajnijih programa URS-a je program za poljoprivredu koji predviđa duplo veća ulaganja u poljoprivredu, uvođenje podrške za nekomercijalna gazdinstva, pravedniju geografsku i sektorsku podršku poljoprivrednicima, podršku razvoja zadruga i ispunjenje uslova za dobijanje sredstava iz fondova EU u najkraćem roku, rekao je Đorđević i najavio da će Ujedinjeni regioni na lokalnom nivou u najskorije vreme  uspostaviti saradnju sa Udruženjem građana "Za bolji Vršac" čiji im je program najbliži i čiji su principi ekonomske obnove opštine Vršac najkonkretniji i najrealniji.   

Uz svečano potpisivanje pristupnice Ujedinjenim regionima, jednog od najistaknutijih žitelja Opštine Vršac i poznatog umetnika Živka Grozdanića Gere , Đorđević je pozvao sve građane opštine Vršac i zainteresovane organizacije da slede njegov primer i priključe se ostvarenju zajedničkog cilja, a to je razvoj opštine Vršac.

Živko Grozdanić Gera, iako jedan od osnivača G 17 Plus u Vršcu, ipak, član DS 20 godina, pridružio se OO Ujedinjenih regiona Srbije i zvanično potpisao pristupnicu 7. marta, mesec dana nakon napuštanja DS-a. O razlozima za izlazni korak iz DS-a i izbora URS, kao programa za nastavak političkog delovanja Grozdanić kaže:

-Neslažući se sa politikom DS, pre svega na lokalu, prvenstveno u delu kulturne politike kojoj pripadam, odlučio sam da napustim tu stranku. Ono što je determinisalo razlog da izaberem URS, s kojima ću raditi posao započet 90-tih godina je pomalo i sentimentalan, jer sam bio osnivač Nevladine orgnizacije G 17, a kasnije i Opštinskog odbora G 17 u Vršcu. Provincijalizacija vršačke kulture, razlog je zbog koga ulazim u „Regione“.

Šta Vas, konkretno, iritira u kulturnoj politici grada?

Podsećam da je početkom 90-tih godina DS izrastao iz projekta kulturne rekonstrukcije grada, kao neke vrste posebnog mesta na teritoriji Srbije. DS je, u segmentu kulture, zaslužan za dobre projekte: rekonstrukciju Konkordije, rad na Vršačkoj kuli, međutim, smatram da se u institucije kulture u Vršcu, mimo ovih projekata, ulaže mnogo novca, a produkcija toga je minimalna.

Izuzev aktuelnih događaja u Kulturnom centru, koji radi u teškim uslovima, sa prilično diskutabilnim kadrom, katastrofalan je rad Narodnog pozorišta „Sterija“, gde se za programske aktivnosti odvaja 4,5 miliona, a za plate 30 miliona dinara, zatim, skandalozan je rad Turističke organizacije Opštine Vršac, koja sa 12 zaposlenih ima 6,5 miliona dinara za programe van Grožđebala, za Gradski muzej odvojeno je malo sredstava...

Tu se vidi nesklad između Pozorišta, TOOV-a, Muzeja i to su činjenice zbog kojih Vršac nije ušao u trku za Evropsku prestonicu kulture 2020. godine. Vršac je, realno, imao šanse kao i Novi Sad, Beograd, Zrenjanin, Sremski Karlovci...

Da li ste pokušali da uradite nešto u prilog boljoj situaciji?

Pokušao sam da DS-u u Vršcu predloži programe koji će se zasnivati na kombinaciji kulture, umetnosti, turizma...koji treba da otvore oko 100 radnih mesta kroz razvoj kulture, poput kulturne industrije, ali DS taj program nije prihvatio.

Bio sam izabran za člana Saveta za kulturu, u sazivu ove Skupštine, u kome su članovi i Milan Blanuša, Milan Uzelac, Dušan Belča, Tatjana Gerdec- Mrđa, ljudi čija je ideja bila da Vršac postane treći grad po vidljivosti programa u kulturi, međutim, Gospodin Javor Rašajski, član Opštinskog veća za kulturu, nije konstituisao Savet i programe ne možemo da plasiramo.

Dakle milioni evra se potroše u kulturi, a vidljivost toga je nikakva, nema pozorišnih predstava, nema novih reditelja, nema novih ljudi.

Nezvanično, Vi ste kandidat URS za pokrajinskog poslanika, da li je i to razlog da pristupite ovoj stranci?

Ideja jeste da ja budem kandidat za pokrajinskog poslanika, ali to nije razlog da pređem u „Regione“. Nalazim se na početku dvomesečne kampanje. U okviru kandidature za pokrajinskog poslanika angažovanje ću zasnovati na kulturnim kapacitetima koje ovaj grad ima: pre svega 500 godina istorije, stotinak važnih i moćnih istorijskih datuma, sve je to ozbiljan resurs koji hoću negde da proguram i da se konačno Vršac vrati na mesto na kome je i bio.

Uoči izbora 2008. pojedini članovi DS su napustili stranku i prešli u G 17 Plus, sada se dešava slična situacija, zašto?

Ne bih da budem nekorektan prema DS-u. DS je tema za sebe, prilično se iscrpela vođenjem i deljenjem vlasti zajedno sa Pokretom „Vršačka regija-evropska regija“. Ta stranka, u jednom trenutku nije mogla da participira u onome što se zove ekonomija, ekonomski aspekt i tvrdim da je procedura unutar DS prilično diskutabilna. Praktično, bio sam prinuđen da napustim DS, u protivnom bio bih izbačen.

EU se i zasniva na decentralizaciji, na aktiviranju svih lokalnih kapaciteta. Vršac je u tom kontekstu jako zanimljiv. DS nije hteo da prihvati ideju nekolicine ljudi da naprave paralelni program koji bi se razmatrao. Ta netransparentnost bila je razlog da se okupi grupa ljudi oko projekta „Za bolji Vršac“.Ideja se zasniva na civilnoj kontroli vlasti.

Činjenica je da se politički diskurs mora promeniti, jer politika nije jedini segment javnog života, postoji ogroman korpus nevladinih organizacija, udruženja građana...a politizacija svakog kvadratnog centimetra istorije ovog grada je nedopustiva. Posle izbora ćemo ponovio sesti za pregovarački sto, nastaće postizborne koalicije.

Moja ideja je da pomognem ovim mladim ljudima bez političkog iskustva i da kao neka vrsta kulturne baštine u političkom životu Vršca dam novu intonaciju.

Međunarodni dan žena (skraćeno Dan žena) se obilježava 8.3. svake godine. Tog dana se slave ekonomska, politička i društvena dostignuća pripadnica ženskog spola. Prvi Dan žena se slavio 28.2. 1909. u SAD temeljem deklaracije koju je donijela Socijalistička partija Amerike. Između ostalih važnih istorijskih događaja, njime se obilježava i požar u fabrici Triangle Shirtwaist u (New Yorku 1911. godine) kada je poginulo preko 140 žena.

Ideja da se obilježava međunarodni dan žena se prvi put pojavila početkom 20. vijeka u doba brze industrijalizacije i ekonomske ekspanzije koja je često dovodila do protesta zbog loših radnih uvjeta. Žene zaposlene u industriji odjeće i tekstila su javno demonstrirale 8.3. 1857. u New Yorku. Tekstilne radnice su protestirale zbog loših radnih uvjeta i niskih plaća. Demonstracije je rastjerala policija. Te iste žene su osnovale sindikat dva mjeseca kasnije.

Protesti na 8.3. su se događali i slijedećih godina, od kojih je najpoznatiji bio 1908. godine kada je 15.000 žena marširalo kroz New York tražeči kraće radno vrijeme, bolje plaće i pravo glasa. Godine 1910. prva međunarodna ženska konferencija bila je održana u Kopenhagenu u organizaciji Socijalističke Internacionale te ustanovila 'Međunarodni dan žena' na prijedlog slavne njemačke socijalistice Clare Zetkin.

Slijedeće godine je Međunarodni dan žena obilježen od preko milijun ljudi u Austriji, Danskoj, Njemačkoj i Švicarskoj. Ti događaji su koincidirali s požar u fabrici Triangle Shirtwaist u New Yorku, nakon koga su slabe mjere sigurnosti na radu okrivljene za veliki broj žrtava. U predvečerje prvog svjetskog rata žene širom Evrope su održale mirovne demonstracije 8.3. 1913.

Demonstracije povodom Međunarodnog dana žena u Rusiji bile su prvi stadij ruske revolucije. Nakon oktobarske revolucije, boljševička feminstkinja Alexandra Kollontai nagovorila je Lenjina da 8.3. postane državni praznik, i tokom sovjetskog perioda se koristio za obilježavanje "herojstva radnica".

Međutim, u mnogim komunističkim državama je taj praznik izgubio svoju ideološku osonovu i postao prilika za muškarce da iskazuju svoju ljubav i poštovanje prema pripadnicama suprotnog spola, posluživši kao svojevrsni amalgam Majčinog dana i Valentinova u zapadnim državama.

U Čehoslovačkoj se Dan žena za vrijeme komunističkog režima pretvorio u parodiju, te je ukinut nakon baršunaste revolucije. U Mađarskoj je, pak, običaj poklanjanja cvijeća ženama zadržao i nakon pada komunizma.

Dan žena je ostao državnim praznikom u Rusiji, Bjelorusiji, Ukrajini, Kazahstanu, Kirgiziji, Moldovi, Mongoliji i Tadžikistanu, a obilježava se cvijećem i poklonima.

Na Zapadu se Međunarodni dan žena uglavnom prestao obilježavati 1930-ih, dijelom i zbog toga što ga se povezivalo s komunizmom. Međutim, 1960-ih su ga ponovno počele slaviti feministice. Godine 1975, koja je proglašena Međunarodnom godinom žene, UN su službeno počele obilježavati Međunarodni dan žena.

Danas mnoge organizacije u svijetu, obilježavaju Međunarodni dan žena, a neke se nastoje izboriti da postane državnim praznikom u kojima to još nije slučaj.

Na tradicionalnoj izložbi Art Expo koja se održava na Novosadskom sajmu 5. marta uručena je nagrada "Sava Šumanović" Zvonimiru Santraču, vršačkom akademskom slikaru.

Nagradu je, uručio Milorad Đurić, pokrajinski sekretar za kulturu.

Ovo priznanje dodeljeno je Santraču  za izložbu „Pismo stigmatičnoj naciji“, koja je bila postavljena , u Galeriji  Kulturnog centra Vršac, novembra 2011. Godine.

Žiri za dodelu nagrde,  Vesna Latinović galerista, Olivera Janković istoričar umetnosti i Sava Stepanov, likovni kritičar, obrazložio  je da je Zvonimir Santrač svojim angažovanim umetničkim stavom, u vremenu krize, reagovao delom u kojem se na jedan autentičan način objedinjuju visoko etička i estetska načela.

Nagrada Sava Šumanović kao posebno priznanje za umetničke domete u likovnom izrazu, ustanovljena je 1999. godine, a Santrač je treći Vrščanin kome je priznanje uručeno.

Povodom akcije Analiza lokalnih političkih ponuda, volonteri udruženja građana Za bolji Vršac obišli su opštinski odbor Lige socijaldemokrata Vojvodine. Tom prilikom su nas ugostili gospodin Slavko Ćirin, predsednik opštinskog odbora LSV – a u Vršcu i gospodin Dušan Vladislav, predsednik izvršnog odbora LSV – a u Vršcu.

Tom prilikom smo predstavnicima LSV –a postavili sledeća pitanja:
1.    Šta su po vama najveći uspesi a šta najveći neuspesi trenutne opštinske vlasti okom ovog mandata?
2.    Koja rešenja nudi program Vaše stranke?
3.    Koja rešenja nudi Vaša stranka za problem partokratije i nezaposlenosti?
4.    Smatrate li da imate odgovarajuće kadrove da sprovedu ta rešenja i program?

Predstavnici LSV – a su nam nakon odgovora poručili i da nisu u mogućnosti da nam daju primerak lokalnog političkog plana, upravo zbog unutar stranačke discipline i hirarhije.

Ovim putem se zahvaljujemo predstavnicima opštinskom odboru Lige socijaldemokrata Vojvodine na korektnoj saradnji.

Opstinski odbor Liberalno - demokratske partije organizuje besplatan prevoz za sve gradjane koji zele da idu na "SETNJU ZA ZORANA"!!Subota 10.mart u 9:00 ispred Hotela "Srbija"

Istina o Zoranu, njegovom značaju za ideju i energiju moderne Srbije bila je ključni motiv zbog koje svake godine Beogradom nosimo sećanje na gubitak koji je Srbija doživela u martu 2003. godine. I ove godine pozivamo građane Srbije da u subotu budu na ulicama Beograda, pokažu svoju emociju prema politici Zorana Đinđića i Vlade koju je vodio i pridruže se našoj zajedničkoj šetnji.

Šetnja je uvek bila snaga takve ambicije i volje među građanima koji razumeju koliko je važno da u ovom vremenu nađemo odgovore koji bi bili na tragu one posvećenosti vrednostima bolje, ljudskije, efikasnije i fer Srbije koja je politički motivisala i Zorana Đinđića.

Mole se svi zainteresovani za ovu manifestaciju i zajednički odlazak da se jave na telefon 063-659-000, kako bi rezervisali mesto u autobusu.

Na nedavno završenom TV serijalu pod nazivom JA IMAM TALENAT na veliko iznenađenje svih Vrščana, draga nam, Emilija Džonin je osvojila drugo mesto. Svih deset finalista su bez pogovora pokazali izuzetno umeće i ogroman talenat pa u tom smislu možda bi najbolje bilo da je glavna nagrada, od 100.000 eura, podeljena na ravne časti. Svakom finalisti po 10.000 eura!

Međutim, ne možemo a da se ne zapitamo kako to da većina komentara na socijalnim mrežama, na internet stranici RTS-a posvećenoj pobednicima, na portalu Blica, pa čak i na samoj prezentaciji TV serijala JA IMAM TALENAT, su, uglavnom, negativni. U većini komentara se, uglavnom, čestita pobednicima, ali je komentatorima istovremeno teško da poveruju da su građani Srbije pored Emilije Džonin, Bojane Stamenov, male "Edit Piaf", preko noći, naučili da prepoznaju talenat u instrumentalnoj muzici i operi!? Da li je ovo još jedna teorija zavere ili srpska svakodnevnica?!

Izdvojili smo samo neke od komentara pa prosudite sami da li je moguće da su pobedili takmičari koji na YOUTUBE-u imaju oko 50.000 pregleda dok je Emilija zabeležila preko 450.000, a Bojana preko 300.000 pregleda!

Zadatak mlade vršačke generacije – Evolucija a ne Revolucija

Došlo je vreme da se pozitivne tekovine ljudskih prava i ravnopravnosti svih, osvajane 60ih i na prelasku sa 70te na 80te, ideali ljudske ravnopravnosti i humanosti, najzad u potpunosti artikulišu i ostvare u novoj generaciji XXI veka.

Za razliku od svojih prethodnika, idealizivane “kolektivne” slobode hipi pokreta i usamljeničkog bunta protiv režima i njegovih vrednosti - pank i post pank generacije, koji su iskorišćeni i delom obesmišljeni, nova mladost sveta Informatike jasno i čvrsto korača, znajući šta tačno hoće i šta neće. Hoće Evoluciju a ne Revoluciju. Evoluciju svesti, društva, politike, medija, svega.

Ova tri pokreta možemo jasno sagledati i kroz novu muziku i ostale prateće umetnosti. Sve ih karakteriše velika individualnost i raznovrsnost, u odnosu na prazne periode od po deceniju dve između, kada vlada jednoumlje i uniformnost.

I 60ih, 70/80ih i sada, muzika je ta koja prednjači.  

Generacija XXI ili 99%, Anonimus, kako vole da se nazivaju, u jasnim porukama, često političko – socijalno obojenim, nastupa sa pojedincima koji se iako mladi “reklamiraju” pod svojim imenima, bendovi čak nisu ni dodati u nastavku, sve je podređeno pojedincu i individualnosti. Sve to pokazuje jedno veće shvatanje sveta i mnogo brže sazrevanje. I opovrgava tezu protivnika da je to samo novo jednoumlje, naprotiv – to je nova “Sinteza različitosti”.

Opet kako god različita, cela “avangarda” sada pripada istoj “indi etiketi”: “Jesmo različiti ali imamo i cenimo iste vrednosti”. Jedna potpuno nova humana vrsta “globalizacije”, koje se ne treba plašiti, nego joj se prepustiti i doprineti samim sobom, učeći i razvijajući se dalje kao pojedinac.

I iznad svega, deliti. Deljenje je suština ljudskih bića, koja je u poslednjim decenijama skoro potpuno “zaključana” a nova naučna istraživanja nam govore da je empatija genetski urođena čoveku i neophodna inače vene, razboljeva se, umire.

Uključimo empatiju i isključimo TV, ostale medije i najpre političare iz našeg jedinstvenog i kako bi trebalo: prelepog života!  

XXI vek...sve pamtimo, znamo, ne zaboravljamo, kreiramo novo, uglavnom nepoznato i to ima dobar ukus...ukus bunta, pobune.

Pa kao što reče čiča Hesel: “Pobunite se, jer sve od vas zavisi”